Kavun & Yetiştiriciliği

Besin noksanlıkları & noksanlığın giderilmesi
Bakımı, Hastalık , Zararlıları, Besin Noksanlığı ve Bitki Beslemesi
D erin, geçirgen,su tutma kabiliyeti çok iyi,drenajı iyi,organik madde ve besin maddelerince zengin tınlı topraklarda çok iyi gelişir. Ağır ve suyu bol topraklarda kök hastalıkları artar. pH nötr olmalıdır. Toprak hazırlığı - Ekim ve Dikim: sonbaharda işleme derinliği 40-50 cm olacak şekilde pullukla birkaç defa sürülür. İlkbaharda toprak sıcaklığı 15 C’ye ulaştığında 10-15 cm derinlikte sürüm yapıldıktan sonra diskaro ve freze ile işlenir. Kavun tohumları yetiştirme kaplarına birer adet ekilir. Çeşit özelliğine bağlı olarak sıra arası 40-100 cm, sıra üzeri 150-250 cm arasında değişir. 6-8 yapraklı oldukları dönemde esas yerlerine dikim yapılır.
B akım İşleri ve Gübreleme: Bitkiler 10-15 cm boya ulaştıklarında ilk çapa yapılır ve bitkilerin boğazları doldurulur. Yabancı ot durumuna göre bitki toprak yüzeyini örtene kadar çapa yapılır. Sulamada dikkatli olunmalıdır. Fazla su iriliği sağlasa da tat ve aromayı bozmaktadır. Ortalama olarak 2-5 defa sulama yeterlidir. Hasat döneminde sulama yapılmaz. Gübrelemede dekara en az 4-5 ton yanmış çiftlik gübresi verilmelidir. Toprak işleme esnasında 8 kg/da N, 10-12 kg/da P ve 15-20 kg/da K verilmelidir. Ayrıca meyvelerin irileşmesi döneminde dekara 4-6 kg azotlu gübre verilmesi olumlu yönde etki yapar. Mücadelesinde; hıyarda olduğu gibi koruyucu ilaçlamalara dikkat edilmelidir.
NOKSANLIKLAR
Bitki besin noksanlığı görülmeden, düzenli bitki besleme yapınız. Her sene toprak analizlerinizi yaptırın. Teknik ekiplerimiz geldiğinde gösteriniz. Gerektiğinde bir fotokopisini teknik elamanlarımıza verdiğiniz de, sisteme kayıt yapalım. Bir sene sonraki planlamalarımızı hep birlikte daha sağlıklı planlama yapabiliriz.

“Noksanlık görüldüğünde, aşağıdakilerden ürünlerimizden uygun olanını kullanınız veya arayın seçmenize yardımcı olalım.!”

NOKSANLIKLARIN ÖNÜNE GEÇMEK IÇIN, ILK YAPRAKLAR SERÇE GAGASI KADAR OLDUĞUNDAN ITIBAREN DÜZENLI KULLANINIZ.
Noksanlıklar yaprakta görüldüğü anda müdahale edilirse düzelebilir, noksanlık meyveye geçtiğinde geriye dönüş yoktur.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE ÇİNKO NOKSANLIĞI
Bitkide boğum araları incelmiş ve normalin yarısı veya üçte biri oranına kısalmıştır.
Dolaysıyla bitki bodur görünümdedir.
Yaşlı yaprakların kenarları bazen yukarı doğru kıvrık olur ve gayri muntazam dağılmış, sarımsı yeşil lekeli bir görüntüdedir.
Klorozlu bölgelerde sonradan beyazımsı kahve ve kahve renkli nekrotik lezyonlar oluşur ve hızlı tüm yaprak yüzeyini kaplar.
Takiben yaprak kurur ve ölür.
Başlangıçta damarlar etrafında dar bir şerit halinde yeşil alan kalır.
Orta yapraklar oluşumundan itibaren küçüktür ve koyu yeşil renklidir, kenarları az çok yukarı doğru kıvrıktır.
Yaprak sapına ucuna doğru, yaprak iyice daralır ve kıvrılır.
Yapraklar normalden kalın ve gevrek bir yapıdadır.
Yaprak ana damarlar bazen aşağı doğru kıvrılırlar.
Bazen, yaprakların özellikle alt yüzeylerinde damar renkleri menekşe menekşemsi kahve renk alırlar.
Yaprak tüylülüğü artar ve bunun neticesinde gümüşümsü gri yeşil bir renk sergilerler.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE FOSFOR NOKSANLIĞI
Kavun yetiştiriciliğinde Fosfor noksanlığı, donuk, koyu yeşil renkli daha küçük yapraklarla sonuçlanır.
Alt yaprak ve yaprak sapında mor renk değişikliği görülebilir.
Çok ciddi şekilde etkilenen genç bitkiler kahverengimsi lekeler ve daha sonra yaşlı yaprakların tamamen çürümesini neden olur.
Çiçeklenmede, noksanlık dişi çiçek dökümüne neden olur.
Kök kısa ve incedir ve meyveleri donuk yeşil ila bronz renk tonu ile küçüktür.
Kavunda fosfor noksan olduğunda meyve şekli düzensizleşebilir.
Yüksek verim ve kalite (cilt kalınlığı) için çiçeklenmeden önce yeterli fosfor bulunması özellikle önemlidir.
Asidik veya çok alkalin (kalkerli) topraklar da, düşük organik madde, soğuk veya ıslak koşullar, kötü gelişmiş kök sistemine sahip bitkiler, düşük fosfor rezervli topraklar, yüksek fosfat kapasiteli topraklar ve demir bakımından zengin topraklar da fosfor noksanlığı görülür.
Kavunda fosfor yüksek verim için iyi bir başlangıç ve sürekli büyüme sağlanması gereklidir.
Meyve tutumu, meyve gelişimi ve erken olgunluğu artırır

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE POTASYUM NOKSANLIĞI
Kavunda potasyum noksanlığında, genç yapraklar dalgalı olur.
Daha yaşlı olanlar, potasyum noksanlığı tipik 'yaprak kavrulması' olarak adlandırılan nekrotik yaprak kenar boşluklarını gösterir.
Kahverengi lekeler oradan ortaya doğru yayıldı.
Bitki boyu küçülür.
Kavunlar, özellikle meyve başlangıcından olgunlaşmasına kadar nispeten yüksek bir potasyum gereksinimine sahiptir.
Asidik topraklar (düşük pH)da, kumlu veya hafif topraklar (liç), kuraklık koşullarında, yüksek yağış (liç) veya ağır sulama, Ağır kil (illite) topraklarda, potasyum rezervi düşük olan topraklar ve Magnezyum bakımından zengin topraklarda potasyum noksanlığı görülür.
Potasyum, yaprak kalitesini optimize etmeye yardımcı olur.
Bitki su yönetimini optimize eder.
Potasyum birçok bitkide hastalığa karşı direnç ile yakından ilişkilidir
Düşük sıcaklıklara karşı direnci artırır.

 

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE AZOT NOKSANLIĞI
Yapraklar küçük kalır ve önce en yaşlı yapraklardan başlayarak soluk yeşile döner. Saplar ince, sert ve lifli hale gelir.
Çiçekler daha zayıf olur, bu da zayıf meyve kümesine neden olur.
Meyveler küçük, soluk yeşil ve özellikle çiçek ucunda deforme olur.
Azot noksanlığına karşı optimum verilir. Kavunda azot noksanlığında etkili düzeltme sadece çiçeklenmeden önce mümkündür.
Meyve tutumundan sonra, bu aşamanın ötesinde kayıp ve meyve deformasyonu geri döndürülemez.
Azot noksanlığına karşı optimum dikkat edilmesi lazım.
Düşük veya yüksek pH'lı topraklarda azot noksanlığı görülür.
Kumlu veya hafif topraklar da, düşük organik madde, kuraklık koşulları, yüksek yağış (liç) veya yoğun sulama da noksanlık meydana gelir.
İlave veya yüksek seviyelerde ayrışmamış organik madde / gübre (örn. Saman) azot noksanlığına neden olur.
Hızlı büyüyen ürünlerde azot noksanlığı çeker.
Azot meyve gelişiminde önemlidir
Geliştirilmiş ürün canlılığı ve gelişimi için gereklidir.
Artan meyve tutumu, verim ve kalite azotun uygun değerlerinde olması lazımdır.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE DEMİR NOKSANLIĞI
karakteristik belirtileri, demirin etkilediği metabolik reaksiyonların bozulmasından, büyüme ve klorofil sentezi için gerekli enerji transferinin kısıtlanmasından kaynaklanır.
Demir noksanlığı belirtilerinin çok tipik olması ve bütün bitkilerde birbirine benzemesi, kolay tanınmasını sağlar.
Bununla birlikte, birçok durum da demir noksanlığı ile beraber diğer bazı mikro besin elementlerinin (özellikle çinko ) noksanlığı aynı zamanda söz konusu olabilmekte, bu da tanınmayı güçleştirebilmekte.
Yaprak analizleri, önemli ipuçları vermekle beraber, demir noksanlığının teşhisinde kesin bir kriter olarak ele alınması güçtür.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE MAGNEZYUM NOKSANLIĞI
Yapraklar beyazımsı ve nekrotik hale gelebilen interveinal klorozlar geliştirir.
Yaprak damarları yeşil kalır.
Bu yaşlı yapraklarla başlar ve daha genç malzemeye yayılır.
Meyve verimi düşer.
Magnezyum noksanlığının nedenleri. Mahsulün ömrü boyunca düzenli bir Magnezyum tedariki gereklidir.
Magnezyum alımı, diğer katyonların (K +; NH4 +; Ca2 +) fazlalığı ile bastırılabilir.
Bu nedenle magnezyum, potasyum ve kalsiyum kaynaklarının dengelenmesini sağlamak için özel dikkat gereklidir.
Magnezyum yetersiz tedarik belirtileri manganez toksisitesi veya mantar hastalıkları ile kolayca karıştırılabilir.
Magnezyum noksanlığı, kumlu topraklarda, asidik topraklar, potasyum bakımından zengin topraklar, yüksek potas uygulamaları alan topraklarda, soğuk ıslak dönemlerde görülür.
Magnezyum, yüksek verimler için iyi bir büyüme sağlayan artan fotosentetik aktivite için gereklidir.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE MANGAN NOKSANLIĞI
Kavun yetiştiriciliğinde mangan noksanlığında, son zamanlarda olgun yapraklar interveinal klorotik beneklenme gösterir.
Daha yakından incelendiğinde, özellikle yaprak kenarlarına doğru ince kahverengi kenarlı soluk, sulu lekeler tespit edilebilir.
Şiddetli mangan noksanlığı ile yaprak yüzeyinde kahverengi nekrotikler görülür.
Yaprak sapında veya sapında çok sayıda morumsu-kahverengi lekeler görülebilir.
Manganez eksikliği. Nadiren görülmekle birlikte, yüksek pH değerine sahip kumlu veya bezelye topraklarında geçici eksiklikler meydana gelebilir ve mikro besin spreyleri kullanılarak aşılabilir (mangan bitkide çok hareketli değildir).
Organik topraklarda, kumlu topraklar, yüksek pH, soğuk ıslak dönemler ve kabarık topraklar da mangan noksanlığı görülür.
Hücrelerde klorofil oluşumu ve oksit indirgemesi, Protein sentezi ve metabolizması için mangan önemlidir.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BOR NOKSANLIĞI
Kavun yetiştiriciliğinde bor noksanlığında, genç yapraklar normalden küçüktür ve kıvrılmış olabilir.
Sararma, damarlar arasındaki marjinal alandan merkeze doğru ilerler. En genç yapraklar nekrotik ipuçları gösterir.
Düşük hücre gücü nedeniyle saplar çatlayabilir. Internodlar kısaldıkça bitkiler bodur veya bodurdur.
Büyüme noktaları geri döner.
Çiçeklenme ve meyve tutumu kötüdür. Meyveler zayıf bir cilt kaplaması ile bozuluyor.
Meyve İçi boşluğu daha yaygındır. Bor noksanlığı, genellikle toprak nemi içeriği çok yüksek olduğunda veya yüksek pH koşullarında ortaya çıkar.
Bor eksikliği daha da kötüleşti Kumlu topraklarda, alkali topraklar, organik maddesi az topraklar, yüksek azot seviyeleri, yüksek kalsiyum seviyeleri, soğuk ıslak hava, kuraklık dönemlerinde bor noksanlığı görülür.
Kalsiyum ile birlikte çalışan bitki dokularının stabilizasyonu ve iyileştirilmiş bitki ve mahsul mukavemeti için bor önemlidir Artan ürün kalitesi ve verimi, meyvelerin bor gereksinimi uygun olmalıdır.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE KALSİYUM NOKSANLIĞI
Kavunda kalsiyum noksanlığında, yapraklar bodur, zayıf gelişmiş damarlarla kabuk benzeri bir görünüm alabilir.
Yaprak kenarından başlayarak, yaprak bıçağının üzerine bir kloroz yayılır.
Yaşlı yapraklar oldukça benekli görünürken, daha genç, daha şiddetli etkilenenler yeşil damarlarla sararır.
Büyüyen noktalar ve kökler ölür. Düşük hücre gücü nedeniyle saplar çatlayabilir. Çiçek tomurcukları düşebilir.
Meyvelerin içi boş olur. Meyveler bölünür ve iç eti kahverengiye dönerek ve sulu hale gelmek için parçalanırken camsı bir görünüm alabilir.
Hasattan sonra, nakliye sırasında veya raflarda sorunlar görülmeyebilir.
Meyvelerdeki eksiklikler, yapraklarda görünür herhangi bir belirti ifadesi olmadan ortaya çıkabilir.
Kavun özellikle kalsiyum noksanlığına duyarlıdır.
Kalsiyumun büyük çoğunluğu yaprak içinde ve gövdede tutulur, bu nedenle meyvede kaliteyi etkileyen nispeten düşük miktarları sağlamak için yüksek oranlara ihtiyaç vardır.
Kavun meyvesinin çatlaması da dengesiz su temini, yetersiz potasyum alımı veya genellikle dengesiz beslenmeden kaynaklanabilir.
Özellikle kalsiyum ve borun çatlamayı önlemek için yeterli malzemelerle dengelenmesi gerekir.
Kavunda kalsiyum noksanlığı, kumlu veya hafif topraklar (liç), asit turba toprakları, sodyum açısından zengin topraklarda, alüminyum bakımından zengin topraklar da örülür.
Kuraklık koşulları, azot veya potasyum bakımından zengin meyveler ve büyük meyvelerde de kalsiyum noksanlığı örülür.
Yeni kök büyümesi, yaprak ve meyvelerin uygun gelişimi, hasat sonrası çürümenin önlenmesi için kalsiyum önemlidir.
Meyve olumu devresinde topraktan kalsiyum iyonlan alınarak ksilem yolu ile meyveye ulaşmadığı takdirde meyvelerde kalsiyum noksanlığı zararları görülebilecektir

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE KÜKÜRT NOKSANLIĞI
Kavun yetiştiriciliğinde kükürt noksanlığında, genel bitki büyümesi azalır, yapraklar sarımsı, soluk yeşil renk gösterir.
Yaşlı yapraklar yaprak bıçağını ve kenarda açık kahverengi lekeleri gösteren küçük, batmış noktalar gösterebilir.
Asidik topraklar da, hafif kumlu topraklarda, düşük organik madde,
kötü havalandırılmış topraklar (su dolu topraklar) ve düşük endüstriyel
emisyonlu alanlar da görülür.
Enzimlerin ve diğer proteinlerin bileşeni, klorofil oluşumu ve etkili azot kullanımı için kükürt gereklidir.

KAVUN YETİŞTİRİCİLİĞİNDE MOLİBDEN NOKSANLIĞI
Molibden eksikliği genellikle 'sarı hastalık' olarak tanımlanır.
İlk taç yaprakları, yanmış kenarları olan interveinal ve marjinal kloroz gösterir.
Yaprak kanadının üzerinde küçük beyazımsı lekeler görülebilir.
Yapraklar bodur ve şekilsiz olur.
Şiddetli ise, yaprak kenarları kıvrılır ve yapraklar ölür.
Meyve tutumu azalır ve bitki içinde nitrat birikir.
Kavun molibden eksikliğine duyarlıdır.
PH 4.5'ten düşük olan asit topraklarında eksiklikler daha yaygındır.
Asit topraklarda, düşük pH, toprakta düşük organik madde seviyelerinde molibden noksanlığı görülür.
Azot metabolizması, pigment ve klorofil sentezi için molibden önemlidir.
Büyüme ve verim için faydalıdır.

Kavun tek yıllık bir bitkidir.
Gövdesi tüylü, kolları sarılıcı ve yaprakları 5 lobludur.
Kavun bitkisi iki tip çiçeğe sahiptir.
Bunlar erkek çiçekler ile dişi çiçekler veya erselik çiçeklerdir.
Erkek çiçekler ana kollar üzerinde, dişi veya erselik çiçekler ise yan kollar üzerinde bulunur.
Kavunun çiçektozlarının taşınmasında bal arıları önemli rol oynarlar.

İklim İsteği
Kavun, sıcak ve ılık bir iklim bitkisidir.
Uzun yetişme süresi boyunca güneşli, sıcak ve kuru bir hava ile yeterli toprak nemi ister.
Bu nedenle diğer yazlık sebzelerde olduğu gibi ilkbaharda soğuk tehlikesi kalktıktan sonra toprak ısısının 15 C'nin üzerine çıktığı zaman tohum ekimi yapılmalıdır.
Nemli bölgelerde mantari hastalıklara yakalanma ihtimali yüksektir.
Yetişme devresi içerisinde don tehlikesi olmamalıdır.

Toprak İsteği
Kavun yetiştiriciliği için derin, geçirgen, su tutma kapasitesi yüksek, besin maddelerince zengin kumlu-tınlı veya tınlı-kumlu topraklar uygundur.
Asitli topraklar ise uygun değildir.
pH'ı 6.0-8.0 arasındaki topraklarda iyi yetişir.
Erkencilik için kumlu-tınlı, milli-tınlı topraklar; geç yetiştiricilik için ise ağır karakterde killi topraklar uygundur.

Toprak Hazırlığı
Kavun yetiştiriciliğinde toprak hazırlığı sonbaharda ilk yağışlardan sonra başlamalıdır.
İlk yağışlarda toprak tavda iken sürüm yapılabilir.
İkinci toprak işleme dönemi ise Şubat-mart ayları olup toprak tavında kültüvatör ile toprak işlenerek arazi ekim ve dikime hazır hale getirilir.
Ekim veya dikimden önce tarlada otlanma görülürse tekrar kültüvatör ile toprak işlemesi yapılabilir.

Ekim
Kavun yetiştirilecek arazide ekimden önce sıra arası 2 m olacak şekilde karık pulluğu ile karıklar çekilmelidir.
Bu karıkların kenarına tek taraflı olarak ve sıra üzeri 75 cm olacak şekilde ocaklara ekim yapılır.
Her ocağa 4-5 adet tohum bırakılmalıdır.
Tohumların üzeri 5-6 cm toprakla örtülerek hafifçe bastırılmalıdır.

Fide Yetiştirerek Dikim
Kavun tarımında erkencilik açısından fide ile yetiştiricilik yapılabilir.
Fide yetiştiriciliğinde 10x13 cm ebadındaki altı delinmiş plastik torbalar kullanılır.
Bahçe toprağı veya fide harcı ile doldurulan naylon torbalara 4-5 tohum ekilir.
Harç doldurulmuş olan torbalara kavun tohumları 4-5 cm derinlikte konur.
Plastik torbalara yapılacak ekim, dikim tarihinden 3-4 hafta önce yapılmalıdır.
Ekilen tohumlar 5-15 gün sonra çimlenir.
Çimlenmeden sonra 2 fide kalacak şekilde seyreltme yapılır.
Bitkiler 3-4 yapraklı olduğunda tarlaya aktarılır.
Dikimden sonra mutlaka can suyu verilmelidir.

Sulama

Kavun üretimi, 2018
ülke milyon ton
Çin 12.7
Türkiye 1.8
İran 1.7
Hindistan 1.2
Dünya 27,4
Kaynak: FAOSTAT Birleşmiş Milletler

Kavun fideleri tarlaya şaşırtıldıktan sonra iyi bir can suyu verildiğinde bitkiler uzun süre sulamaya ihtiyaç duymadan gelişme gösterirler.
Uygun toprak tavında ekim yapılarak kavun yetiştirilen arazilerde de meyve oluşumuna kadar fazla sulamaya gerek yoktur.
Ancak toprakta yeterli nem yoksa aşırı olmamak üzere sulama yapılmalıdır.
Meyve oluşum döneminden sonra sulamalar sıklaştırılmalıdır.
Sulama zamanı ve sayısı toprak tipine, toprağın su tutma kapasitesine, topraktan kaybolan su miktarına, bitki büyümesi ve kök gelişmesi ile mevsim yağışlarına bağlıdır.
Meyve olgunlaşma döneminde sulamalara dikkat edilmelidir. Bitkiler ve meyveler sulama suyuna mümkün olduğu kadar temas ettirilmemelidir.
Sulamalarda karık, damla ve yağmurlama yöntemleri kullanılabilir. Sulamalara bitkiler verimden düşmeye başladığında son verilmelidir.
Bakım
Ekimden yaklaşık 5-15 gün sonra tohumlar çimlenerek toprak yüzeyine çıkarlar.
Çıkıştan sonra uygun olan iki adet bitki ocakta bırakılarak diğerleri seyreltilir
Kalan bitkilerin kökleri çapalanarak, boğazları toprak çekilerek doldurulur.
Sıra araları yabancı ot kontrolü ve toprak yüzeyinde oluşan kaymak tabakasının kırılması için kültivatörle işlenmelidir.
İlk seyreltmeden 2-3 hafta sonra bitkiler 4-5 gerçek yapraklı olunca ikinci ve son seyreltme yapılır.
Her ocakta 1-2 bitki bırakılır, diğerleri atılır.
Boğaz doldurma işlemi tekrarlanır.
Sıra araları kültivatörle tekrar işlenir.
Daha sonra bitkiler büyüyüp kol atmaya başladığında tarlayı kaplamadan son kez tekrar çapalanıp boğazları doldurulur.
Sıra aralarının kültivatörle işlenmesi yararlıdır.
Ancak yan köklerin çok yüzeysel gelişmesi nedeniyle zarar görmemesi için toprak işlemesi yüzeysel olarak yapılmalıdır.
İri ve kaliteli meyve alabilmek için bitkilerde uç alma ve meyve seyreltmesi yapılmalıdır.
Sürgün uçlarının koparılması vegetatif büyümeyi ve generatif gelişmeyi durdurduğu için faydalıdır.
Köke en yakın olan meyvelerden bir veya iki tanesinin bırakılıp diğerlerinin koparılması kalan meyvelerin daha iri ve kaliteli olmalarını sağlar.
Hasat ve Depolama
Meyveler tam olgunlaşma devresinde hasat edilmelidir.
Olgunluğa gelmiş kavunlar saplarında elle koparılmak veya bıçakla kesilmek suretiyle hasat edilirler.
Hasat işleri sabah yapılmalı ve küçük yığınlar halinde toplanan kavunlar güneşte fazla bekletilmemelidir.
Kavunlar hemen pazara veya depoya sevk edilmelidir.
Eğer kavunlar depoda uzun süre saklanacaksa zaman zaman ters çevrilmelidir.

İLETİŞİM

ÖZLER YILDIRIM
Tel: 0 532 521 67 47
Adres: Bekirde mah.
Hürriyet 1 cad no 2 A
Akdeniz / MERSİN
Email:
ozleryildirim@gmail.com


YOUTUBE KANALIMIZ

Copyright © NİL TARIM