Patlıcan & Yetiştiriciliği

Besin noksanlıkları & noksanlığın giderilmesi
Bakımı, Hastalık , Zararlıları, Besin Noksanlığı ve Bitki Beslemesi
P atlıcan sıcak ve nemli ortamdan hoşlanır. Tohumların minimum çimlenme sıcaklığı 10-12 C’dir.
Bitki olarak 8 C’de hayat olayları devam eder, azaldıkça durgun bir dönem başlar.
Çiçeklenme ve döllenme ancak 25-30 C’de en iyi sonucu vermektedir.
Patlıcan sıcaklık kadar ışık yoğunluğundan da hoşlanan bir sebzedir.
Işık süresinin 14-16 saate kadar uzaması ve 10 000-15 000 lux civarında bir ışık yoğunluğu patlıcanlarda optimal bir gelişme için yeterlidir
H ava nemi % 55-60, topraktaki nem oranı %60-70 civarında olduğu zaman optimum gelişme gösterir.
Suyun çoğalıp azalması gelişmeyi önemli ölçüde etkiler.
Toprak isteği bakımından fazla seçici olmamasına rağmen drenajı iyi kumlu topraklar idealdir. pH 6-7 olmalıdır.
Ağır bünyeli topraklarda geç ürün alınır ve hastalık problemleri artar.
NOKSANLIKLAR
Bitki besin noksanlığı görülmeden, düzenli bitki besleme yapınız. Her sene toprak analizlerinizi yaptırın. Teknik ekiplerimiz geldiğinde gösteriniz. Gerektiğinde bir fotokopisini teknik elamanlarımıza verdiğiniz de, sisteme kayıt yapalım. Bir sene sonraki planlamalarımızı hep birlikte daha sağlıklı planlama yapabiliriz.

“Noksanlık görüldüğünde, aşağıdakilerden ürünlerimizden uygun olanını kullanınız veya arayın seçmenize yardımcı olalım.!”

NOKSANLIKLARIN ÖNÜNE GEÇMEK IÇIN, ILK YAPRAKLAR SERÇE GAGASI KADAR OLDUĞUNDAN ITIBAREN DÜZENLI KULLANINIZ.

 

Patlıcan itüzümü ailesinin Solanaceae. Solanum melongena, türler içinde yenilebilir meyvesi olan bitkidir ve dünya çapında yetiştirilmektedir.
En yaygın mor, süngerimsi, emici meyve çeşitli mutfaklarda kullanılır.
Pişirilerek kullanılan bir sebzedir.
Domates gibi, derisi ve tohumları da yenebilir, ancak patates gibi genellikle pişirilir.
Patlıcan, makro besin ve mikro besin içeriğinde besinsel olarak düşüktür, ancak meyvenin pişirme yoluyla yağları ve lezzetleri ete emme kabiliyeti, mutfak sanatlarında kullanımını genişletir .

Genel tropikal ve subtropikal iklimlerde, patlıcan ekilebilir.
Ilıman iklimlerde yetişen patlıcan, donma tehlikesi geçtikten sonra bahçeye nakledildiğinde daha iyi yetişir.
Patlıcan sıcak havayı tercih eder ve soğuk iklimlerde veya düşük nemli bölgelerde yetiştirildiğinde, bitkiler olgunlaşır veya olgun meyve vermez ve üretemez.
Tohumlar, beklenen dondan arındırılmış tarihten sekiz ila 10 hafta önce başlatılır .
Aralık, kullanılan kültüre bağlı olarak, bitkiler arasında 45 ila 60 cm ve kullanılan ekim ekipmanı türüne bağlı olarak sıralar arasında 60 ila 90 cm aralık olmalıdır.
Malçlama nemin korunmasına yardımcı olur ve yabani otları ve mantar hastalıklarını önler ve bitkiler günün en sıcak döneminde bir miktar gölgeden yararlanır.

Çiçekleri sallayarak el tozlaşması ilk çiçek kümesini geliştirir.
Yetiştiriciler tipik olarak, biraz odunsu saplar nedeniyle kaliksin hemen üstündeki meyveleri keser.
Çiçekler, hem dişi hem de erkek yapıları içeren eksiksizdir ve kendinden veya çapraz tozlaşma olabilir .

Domates, kırmızı biber ve patates gibi diğer solanöz bitkileri etkileyen zararlıların ve hastalıkların çoğu da patlıcan için zahmetlidir.
Bu nedenle, genellikle yakın akrabaları tarafından daha önce işgal edilen alanlara dikilmemelidir.
Bununla birlikte, patlıcanlar özellikle beyaz sinekler gibi zararlılara karşı hassas olabildiklerinden, bazen acı biber gibi biraz daha az hassas bitkilerle kurban tuzağı mahsulü olarak yetiştirilirler.
Dört yıl, haşere basıncını azaltmak için patlıcan bitkilerini birbirinden ayırmalıdır.
Zararlıları arasında patates böcekleri, pire böcekleri, yaprak bitleri, beyaz sinekler ve örümcek akarları bulunur .
İyi sanitasyon ve ürün rotasyonu uygulamaları, en ciddi olanı Verticillium mantar hastalığını kontrol etmek için son derece önemlidir .

Üretim Ülkelere göre 2013 yılında patlıcan üretimi
2016 yılında küresel patlıcan üretimi 51,3 milyon ton oldu.
Dünyadaki patlıcan yetiştiriciliğine yaklaşık 1.8 milyon hektar (4.4 milyon dönüm) ayrıldı. Bu çıktının% 62'den fazlası sadece Çin'den geldi.
Hindistan (dünya toplamının% 24.5'i), Mısır, Türkiye ve İran da büyük üreticilerdi.

Gübreleme
Sağlıklı bir gübreleme programı toprak analizi ile mümkündür.
Patlıcan yetiştiriciliği için, dikimden önce dekara 5-6 ton çiftlik gübresi verilmiş olmalıdır.
Bitki gelişimine göre analiz sonuçlarında tavsiye edilen dozlarda azot, fosfor ve potaslı gübrelemeler yapılmalıdır.
Pratik olarak örtüaltında patlıcan yetiştirme devresinde kullanılacak gübre miktarının tespiti için bir mevsim boyunca hedef olarak belirlenen ürün miktarı ile bir ton ürün elde etmek için gerekli NPK miktarının çarpımı gereklidir.
Bu miktar N için 7 kg/da, P2O5 için 2,4 kg/da, K2O için 8 kg/da’dır.

Yetiştirme Tekniği
 Dikim masuralara yapılmalıdır. Hazırlanan masuralara dikilen patlıcan fidelerinde, masuralar arasındaki mesafe 1.0-1.2 m masura genişliği 50 cm olmalıdır, fideler bu masuraların kenarlarına 60-70 cm’lik aralıklarla dikilir.
Yetiştirme şartlarına göre, 1 dekar alana dikilecek fide sayısı örtüaltı şartlarında 2250 civarında tutulmalıdır.
Bu sayının üzerinde dikilecek fidelerin getireceği hastalık ve zararlı problemi yanında kalite problemleri de ortaya çıkabilir.
Patlıcan serada 3-4 gövdeli yetiştirilip askıya alınmaktadır.
Açık tarla şartlarında ise budama pek fazla yapılmamaktadır.
Dip sürgünleri ile alt yaprakların (özellikle çatallanmaya kadar olan kısımların) bitki büyüdükçe temizlenmesi gereklidir.
Kış aylarında seralarda yapılan yetiştiricilikte düşük ışık yoğunluğu ve sıcaklıktan dolayı bitkiler meyve bağlayamadığı için bitki büyüme düzenleyicileri kullanılmaktadır.
Oysaki açıkta yapılan yetiştiricilik için böyle bir problem yoktur.

İLETİŞİM

ÖZLER YILDIRIM
Tel: 0 532 521 67 47
Adres: Bekirde mah.
Hürriyet 1 cad no 2 A
Akdeniz / MERSİN
Email:
ozleryildirim@gmail.com


YOUTUBE KANALIMIZ

Copyright © NİL TARIM